Εδώ Ελλαδιρανιστάν!
Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι όταν βλέπω τηλεοπτικές εκπομπές (αν μπορούν να ονομαστούν ενημερωτικές) που βασίζονται στην παλιά, δοκιμασμένη συνταγή: παπάς, ψυχολόγος, ομοφυλόφιλος ή λεσβία (ανάλογα) να κονταροκτυπιούνται αν «είναι η αγάπη αμαρτία», με τον εκπρόσωπο της εκκλησίας να ωρύεται για αμαρτία, την/τον ψυχολόγο να επικαλείται διεθνείς αποφάσεις Ενώσεων Ψυχολόγων, παρουσιαστές να προσπαθούν να βγάλουν λαβράκι πιασμένοι από την κάθε λέξη και ...; το κερασάκι (από την απέναντι όχθη) εμείς να προσπαθούμε να εξηγήσουμε τα αυτονόητα.
Τι γελοιότητα και αυτή να συγχωρώ τον ομοφυλόφιλο, αλλά να καταδικάζω την ομοφυλοφιλία σαν να είναι η πράξη ξέχωρη από συναισθήματα! Φαντάζει το ίδιο γελοία και προσβλητική όσο το ν' απαιτήσω από κάθε str8 να απέχει κάθε σεξουαλικής επαφής και ν' αφήσει την αναπαραγωγή του στα χέρια της επιστήμης! Παράλογο να καταδικάζεται κάθε ομοερωτική επαφή με γνώμονα πως δεν στοχεύει στην αναπαραγωγή (βλέπετε λήμμα τεκνοποίηση) γιατί τα παιδιά είναι το μέλλον μιας κοινωνίας (τα ρωτήσαμε ποτέ σε τι κοινωνία θα ήθελαν να ζουν;), γιατί πάσχουμε από υπογεννητικότητα (αυξήστε μισθούς, δώστε παροχές στις μητέρες και το λύσατε), γιατί θα επιβαρυνθεί το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (υπάρχει ακόμα;), γιατί ...;, γιατί ...;, γιατί τόσες πολλές λάθος εικόνες και μηνύματα μέσα στα στενά χρονικά πλαίσια μιας, κατά τα άλλα ενημερωτικής, εκπομπής κοινωνικού προβληματισμού;
Ως γνωστόν η θεσμοθέτηση ίσων δικαιωμάτων ούτε πρόκειται ν' αυξήσει τον αριθμό των lgbt ανθρώπων, ούτε να μειώσει τον αριθμό των γεννήσεων. Αυτό δεν έχει συμβεί πουθενά και σε καμία χώρα του κόσμου. Ο αριθμός των γεννήσεων πέφτει, σε παγκόσμιο επίπεδο στις προηγμένες χώρες, γιατί τα ετεροφυλόφιλα ζευγάρια αποφασίζουν να κάνουν λιγότερα παιδιά και όχι γιατί οι λεσβίες και οι ομοφυλόφιλοι έγιναν ξαφνικά υπερπληθυσμιακή ομάδα. Επιπροσθέτως, όσες χώρες έχουν θεσμοθετήσει ένα μη διακριτικό συνταγματικό σύστημα, χαρακτηρίζονται από αύξηση του αριθμού των γεννήσεων (βλέπετε Σουηδία, Σκανδιναβικές χώρες κλπ) και φροντίζουν για την καλύτερη ποιότητα ζωής των πολιτών.
Εδώ τι; Ο παραλογισμός της ερωτοφοβίας, όχι γιατί η σεξουαλική επαφή (ομοερωτική και μη) είναι μια ελευθερία την οποία οφείλουν να σέβονται, αλλά σαν κάτι που μπορεί να χρησιμοποιηθεί με σκοπό ν' αποδείξει ποιος ομιλεί από θέση ισχύος και ποιος πρέπει να καταδικαστεί. Αν βάλουμε, δε, στην μέση και τα παιδιά τότε το σεξ γίνεται μια άλλη υστερία που πρέπει παντοιοτρόπως να καταδικαστεί (μην μας πάρουν τον δρόμο τον κακό και άντε μετά να τα συμμαζεύουμε)!!! Αντί, δηλαδή, να προοδεύουμε, καρκινοβατούμε με όλη τη σημασία της λέξης. Αντί η ισότητα ν' αποτελεί θεμέλιο λίθο της νομοθεσίας, χρησιμοποιείται σαν κρησάρα για να χωρίσει το ηθικό από το ανήθικο και να πατάξουμε κατά βούληση το μη αρεστό.
Κάτι τέτοιες συμπεριφορές με κάνουν ν' αναρωτιέμαι αν η Ελλάδα, χώρα της Ευρώπης και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάνει πως βλέπει προς τη Δύση, αλλά έχει αρχίσει να ερωτοτροπεί άγρια με χώρα της Ανατολής, ο Πρόεδρος της οποίας δήλωσε πρόσφατα πως στην χώρα του δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι (sic). Πώς να υπάρχουν, δηλαδή, όταν αντιμετωπίζουν τον δημόσιο απαγχονισμό για να συνετιστούν οι υπόλοιποι;
Uncovered City, στήλη "Altera Pars", τεύχος 22